از لحاظ جنس پرتز سینه به چند دسته تقسیم می گردد؟

انواع پروتزهای سینه بر اساس جنس:

از نظر جنس پروتز ها به 2 دسته 1، آب نمکی (یا سالین) 2، ژلی (یا سیلیکونی) تقسیم می شوند.

انتخاب جنس پروتز بر اساس آناتومی بیمار و تمایل شخصی وی انجام می شود و در جلسه مشاوره قبل از عمل در مورد مزایا  و معایب هر کدام به بیمار توضیح داده می شود.

مزایای پروتزهای سینه آب نمکی (سالین):

1، برش کوچکتر

2، نیاز به مانیتورینگ کمتر

3، هزینه کمتر

معایب پروتز های آب نمکی (سالین):

1، افزایش ریسک چین خوردگی و قابل لمس شدن

2، در لمس غیرطبیعی می باشد

3، با گذشت زمان اثرات بیشتری بر روی بافت می گذارند.

4،  احتمال خالی شدن خود به خود

مزایای پروتز های ژلی (سیلیکونی):

1، احتمال چین خوردگی و لمس شدن کمتر

2، خطر خالی شدن خود به خود وجود ندارد

3، در لمس طبیعی تر می باشد

معایب پروتز های ژلی (سیلیکونی):

1، نیاز به مانیتورینگ MRI در صورت لزوم

2، پارگی بدون علامت

3، هزینه کمی بیشتر

4، برش کمی بزرگتر

معمولا ترجیح عمومی برای گذاشتن پروتز های ژلی می باشد. در بررسی که در سال 2016 از اعضای انجمن جراحی پلاستیک آمریکا بدست آمد، مشخص گردید که 80% جراحان پلاستیک بیشتر از پروتز ژلی و 22% از آنها همیشه از پروتز ژلی استفاده می کنند.بطور مرسوم پروتز های ژلی به خاطر خصوصیات طبیعی تر در لمس (احساس طبیعی تر) و چین خوردگی کمتر در مقایسه با پروتز های آب نمکی بیشتر مورد استقبال قرار گرفته اند. بسیاری از جراحان برای افراد خیلی لاغر، پروتز های ژلی را ترجیح می دهند.

در مطالعات و بررسی های متعدد که انجام شده و نتایج آن در سال های 2008 تا 2013 منتشر شده است، میزان رضایتمندی بیماران از هر 2 نوع پروتزسینه بیش از 86% بوده است.